Jeżeli chcą być Państwo grzeczni, muszą Państwo poznać zasady savoir-vivre. Jeżeli pragną Państwo być skuteczni, powinni Państwo opanować zasady savoir-faire.

Doświadczenie każdego z nas uczy, że istnieją pewne fundamentalne zasady, których przestrzeganie i strategiczne wykorzystywanie umożliwia, ułatwia i przyspiesza osiąganie pożądanych przez nas rezultatów.

Mądrość osób, które osiągnęły w swoim życiu zawodowym ponadprzeciętne rezultaty, często podsumowana w napisanych przezeń książkach (wybrane przykłady publikacji podaję poniżej w bibliografii), jednoznacznie nam uzmysławia, że pomimo całej wyjątkowości charakteru każdego z nas i specyficznych uwarunkowań oraz splotów rozmaitych sytuacji, jakie stają się naszym udziałem, można opisać pewne zasady, które pozwalają ukierunkować działanie każdego z nas na właściwą, skuteczną drogę.

Dla osób ambitnych i inteligentnych, które potrafią wnioskować i wcielać swoje konkluzje w praktykę codziennego działania, częstokroć wystarczająco efektywnym treningiem jest poznanie pewnych generalnych zasad i praw skutecznego funkcjonowania. Ponieważ „mądrej głowie dość po dwu słowie” takie osoby potrafią przełożyć mądrość zakumulowaną w słowach podsumowujących dane prawo na skuteczne działania w konkretnej sytuacji. Są ponadto empiryczne dowody na to, że trening pozwalający nabyć praktyczną znajomość zasad skutecznego działania charakteryzuje się wyższymi niż tradycyjne szkolenia wskaźnikami tzw. transferu umiejętności.

Kluczowa wskazówka

Można powiedzieć, że praktyczne opanowanie zasad savoir-faire czyni z nas wypływowe osobowości – osobowości, które potrafią sprawnie wpływać na same siebie (czyli efektywnie zarządzać sobą) oraz inne osobowości (czyli umiejętnie realizować własne cele i wyznaczone zadania w kontaktach z innymi ludźmi).

Bibliografia:

Argyle, M. (1994). Nowe ustalenia w treningu umiejętności społecznych. W: W. Domachowski, M. Argyle (red.) Reguły życia społecznego. Oksfordzka psychologia społeczna. (s. 197-208). Warszawa: PWN.

Carnegie, D. (1994). Jak zdobyć przyjaciół i zjednać sobie ludzi. Warszawa: Studio Emka.

Giblin, L. (2000). Umiejętność obcowania z ludźmi. Warszawa: Studia Emka.

Goffee, R., Jones, G. (2006). Dlaczego ktoś miałby Cię uważać za swojego przywódcę? Gliwice: Onepress.

Kamel, T., Krool, R., Kraśko, P. (2002). Dyskretny urok wystąpień publicznych. Warszawa: Studio Emka.

Landsberg, M. (1999). Tao szkolenia. Warszawa: Studio Emka.

Ledeen, M. A. (2006). Machiavelli. Nowoczesne przywództwo. Gliwice: Onepress.

Lichtenberg, R. (2006). To nie tylko biznes, to samo życie! Gliwice: Onepress.

Machnik, A. (2002). Jak działać sprawnie i skutecznie. Gliwice: Onepress.

Maxwell, J. C., Dornan J. (1998). Jak stać się osobą wpływową. Warszawa: Studio Emka.

McGinnis, A. L. (2000). Sztuka motywacji. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Vocatio.

Meyer, P. J., Slechta, R. (2002). The 5 pillars of leadership. Oklahoma: Insight Publishing Group.

Petlier, B. (2005). Psychologia coachingu kadry menedżerskiej. Poznań: Rebis.

Walters, M. (1999). Słownik rozwoju osobistego. Warszawa: Wydawnictwo Medium.